Przejdź do treści
Katedra Wytrzymałości Materiałów i Konstrukcji
Wydział Mechaniczny

Kompozyty na granicy

Stateczność konstrukcji kompozytowych

Cienkościenne struktury wykonane z laminatów włóknistych znajdują szerokie zastosowanie w nowoczesnym przemyśle — od lotnictwa, przez motoryzację, aż po konstrukcje inżynierskie o wysokich wymaganiach wytrzymałościowych. Dzięki korzystnemu stosunkowi masy do sztywności oraz możliwości projektowania właściwości poprzez dobór układu warstw stanowią one kluczowy element rozwoju lekkich konstrukcji.

Dotychczas w projektowaniu struktur kompozytowych najczęściej wykorzystuje się laminaty o symetrycznym układzie warstw, w których sprzężenia mechaniczne nie występują. Takie podejście pozwala uprościć obliczenia, jednak pomija szeroki zakres możliwych układów warstw. Tymczasem niesymetryczne układy laminatu mogą prowadzić do interesujących efektów sprzężeń między odkształceniami i ugięciami, które istotnie wpływają na zachowanie konstrukcji pod obciążeniem.

Celem projektu jest zbadanie cienkościennych płyt ze sprzężeniem mechanicznym oraz określenie jego wpływu na zachowanie cienkościennych struktur kompozytowych w całym zakresie obciążenia — od stanu sprężystego, po wyboczenie i utratę nośności. W ramach badań planowane jest opracowanie modeli numerycznych przy użyciu Metody Elementów Skończonych opisujących wpływ różnych konfiguracji warstw na pracę konstrukcji, a następnie ich weryfikacja eksperymentalna. Badania eksperymentalne będą prowadzone z użyciem infrastruktury i sprzętu pomiarowego laboratorium K-12: maszyny wytrzymałościowej oraz systemu optycznej korelacji obrazu ARAMIS.

W ramach proponowanego projektu planowane jest powstanie publikacji naukowej podsumowującej wykonane badania. Możliwe będą także różne formy aktywności popularyzującej wyniki prac, np. udział w konferencjach i sympozjach.

Po zakończeniu projektu student potrafi: